22 Nisan 2017 Cumartesi

Ah...


Ah…
Kalabalığın içinde sessizdir yalnızlığım.
Sadece kendine has.
Tek başınalığımla çığlığı basar yalnızlığım.
Sadece kendini duyar.
Ben haykırıyorum ama kimseye ulaşmıyor çığlığım.
Kimse duymuyor.
Sen duymuyorsun.
Ben bile kendime duyuramıyorum aslında.
Duymak istesem de sağır kalıyor kulaklarım.
Olmuyor. Yapamıyorum.
Kendimde sıkıştım, kurtulamıyorum.

Ah…
İlerlemeye çalışıyorum ama çalıştıkça hep geri kalıyorum.
Sana gelmeye çalışıyorum.
Yarıda kalıyorum.
Sen ileri doğru adım atarken,
Benim adımlarım hep geriye doğru yöneliyor.
İstemsizce.
Engel olamıyorum.
Yerimde bile sayamıyorum.
Yakınlaşmaya çalışırken, hep uzaklaşıyorum.
Uzakta kalıyorum.

Ah…
Tutamıyorum, tutunamıyorum…
Ulaşamıyorum…
Deli gibi isterken kendimi kaybediyorum.
Oradasın biliyorum ama ulaşmaya çalıştıkça ben kendimden geçiyorum.
Yerimin ne olduğunu bilemediğimden,
Kör ilerliyorum.
Daha fazla kapılıp, sürüklenmek istemiyorum.

Ah…
Dokunamıyorum.
İmkanım dahi yok.
İmkanların tükendiği belki de hiç başlayamadığı o noktada duruyorum.
Yeni bir imkan oluşturamıyorum.
Kalbime sokarcasına sarılmak isterken,
Kapalı gözlerimin ardından hayaline sarılıyorum.
Ve boşluğa düşüyor seni sarmak isteyen kollarım.
Kendime sarılıyorum.

Ah…
Kapana kısıldım,
Kilitleri açamıyorum.
Görünmez bağlarla donatıldım,
Düğümleri çözemiyorum.
Soğuk zindanlardayım, zincirlerimden kurtulamıyorum.
Boğuluyorum.
Tükeniyor ciğerlerim,
Kokunu içime çekemediğimden,
Nefes dahi alamıyorum.
Yetmiyor hava, kanamıyorum.

Ve sen,
Baksan da,
Görmüyorsun, göremiyorsun.
Bana körsün, bana sağırsın, bana hissizsin..
Yazdığım her şeyin sana olduğunu
Okusan da, anlamıyorsun.
Belki de anlıyorsun ama
Umursamıyorsun.
Senden değil bendeki bu hal sadece benden.
Üzerime gelen bu yaşamdan, kısılıp kaldığım bu bedenden,
İsteyip de ulaşamadığım emellerimden.
Sen sadece zindandaki minik bir yaşam belirtisisin.
Aklımdasın, kanımdasın, ciğerimdesin…
Tek bir nefesle yok olacak kaybolup gideceksin.
Ve ben yaşam ruhumdan çekilip, senin kayboluşunu izlerken
Dudaklarımdan çıkan bir “Ah,” ile geride kalacağım, kendimi işkencelerle donatmaya devam edeceğim.

Yanlış anlaşılmasın sakın.
Ah’larım kendime…

Şarkıda da dediği gibi;
“Kimseye etmem şikayet, ağlarım ben halime.”

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder